فرمود : پدرم محمد بن على و جدّم على بن حسين عليهماالسّلام لباس پشمين مىپوشيدند . آنان به هنگام ايستادن براى نماز ، خشن‌ترين و زبرترين لباسهايشان را بر تن مىكردند ؛ ما نيز چنين مىكنيم . « 1 » در سخنان آن حضرت در اين زمينه آمده است : « مَنْ زَهَّدَ فِى الدُّنْيا اثْبَتَ اللَّهُ الْحِكْمَةَ فى قَلْبِه وَ انْطَقَ بِها لِسانَهُ وَ بَصَّرَهُ عُيُوبَ الدُّنْيا ؛ داءَها وَ دَواءَها وَ اخْرَجَهُ مِنَ الدُّنْيا سالِماً الى دارِ السَّلامِ . » « 2 » هر كس در دنيا زهد ورزد ، خداوند حكمت را در دل او جايگزين و زبانش را بدان جارى مىكند ، و عيبهاى دنيا ؛ دردها و درمانهايش را به وى مىنماياند ، و او را سالم به سوى « دار السّلام » خارج مىكند . و نيز فرمود : « جُعِلَ الْخَيْرُ كُلُّهُ فى بَيْتٍ وَ جُعِلَ مَفاتِحُهُ الزُّهْدَ فِى الدُّنْيا . » « 3 » تمامى خير در اتاقى نهاده و كليدهاى آن را زهد و بىعلاقگى به دنيا قرار داده‌اند . 3 - رضا و تسليم در برابر حق تسليم در برابر حق تعالى ، نشانهء كمال عبوديّت است . از اين رو از امام صادق ( ع ) چنين نقل شده است : « رَأْسُ طاعَةِ اللَّهِ الصَّبْرُ وَ الرِّضا عَنِ اللَّهِ فيما احَبَّ الْعَبْدُ ، اوْ كَرِهَ » « 4 » بالاترين درجهء طاعت و بندگى خدا ، پايدارى و خشنودى از خداست ، در آنچه كه مورد تمايل و علاقهء بنده است ، يا آنچه كه مورد كراهت و ناخشنودى اوست .

--> ( 1 ) - كافى ، ج 6 ، ص . 45 . ( 2 ) - همان مدرك ، ج 2 ، ص 128 . ( 3 ) - همان مدرك . ( 4 ) - همان مدرك ، ص 60 .